وبلاگ در باره کشتیرانی دریایی تناژ ناخالص در مقابل وزن مرده توضیح داده شده است

وقتی یک کشتی بزرگ به آرامی وارد یک بندر می شود، آیا تا به حال در مورد اندازه واقعی آن فکر کرده اید؟ صنعت حمل و نقل دریایی از سیستم های اندازه گیری تخصصی برای اندازه گیری کشتی ها استفاده می کند،با استفاده از اصطلاح "تن" که رایج ترین اصطلاح استبا این حال، تن فقط به وزن اشاره نمی کند، بلکه شامل استانداردهای اندازه گیری مختلف است که برای اهداف مختلف توسعه یافته است.حجم ناخالص (GT) و حجم سنگین (DWT) دو شاخص اساسی هستند.درک این مفاهیم برای درک "زبان" واقعی حمل و نقل دریایی ضروری است.

حجم ناخالص، همان طور که از نامش معلوم است، کل حجم داخلی یک کشتی را اندازه گیری می کند. این مقدار با اندازه گیری تمام فضاهای بسته در داخل کشتی و استفاده از یک فرمول ریاضی محاسبه می شود. بنابراین،یک GT بالاتر نشان دهنده حجم کلی بزرگتر استاین اندازه گیری به عنوان "شناختی" رسمی کشتی برای ثبت نام، هزینه های بندر، مقررات ایمنی و سایر اهداف اداری عمل می کند.

بر خلاف تراکم ناخالص، تراکم وزن مرده حداکثر وزن را که یک کشتی می تواند به طور ایمن حمل کند را اندازه گیری می کند. این شامل محموله، سوخت، آب شیرین، خدمه و تمام موارد دیگر در کشتی است.DWT به طور مستقیم توانایی حمل و نقل یک کشتی را نشان می دهد و مهمترین معیاری را برای صاحبان محموله و شرکت های حمل و نقل نشان می دهدیک کشتی با DWT بالاتر می تواند کالاهای بیشتری را حمل کند، که منجر به بهره وری اقتصادی بیشتر می شود.

مهم است که توجه داشته باشید که حجم ناخالص و حجم وزن مرده یک رابطه متناسب ساده را حفظ نمی کنند. حتی در میان کشتی هایی با GT یکسان، تفاوت در ساختار بدنه، هدف طراحی،و تراکم محموله می تواند منجر به DWT متفاوت شودبه عنوان مثال، تانکرهای نفتی معمولا دارای DWT بالا هستند، در حالی که کشتی های مسافرتی اولویت فضای داخلی را دارند که منجر به GT بالاتر اما DWT نسبتا پایین تر می شود.

برای درک بهتر تفاوت بین GT و DWT، اجازه دهید برخی از نمونه های دنیای واقعی را بررسی کنیم:

• تانکرهای نفتی:این کشتی ها برای حمل و نقل نفت خام طراحی شده اند و نیاز به ظرفیت ذخیره سازی عظیم و ظرفیت حمل و نقل استثنایی دارند.,هزار تن
• حمل کننده سنگ معدنی:این کشتی ها برای حمل مواد متراکم مانند سنگ آهن تخصص دارند و ظرفیت حمل را بر حجم اولویت می دهند. یک حامل سنگ بزرگ ممکن است حدود 110,000 GT باشد اما بیش از 220,000 DWT را به دست آورد.
• حمل کننده های LNG:حمل و نقل گاز طبیعی مایع نیاز به اقدامات امنیتی شدید دارد. سیستم های عایق بندی تخصصی آنها فضای داخلی قابل توجهی را مصرف می کنند، که منجر به GT نسبتا بالا (اغلب بیش از 110،(تقریباً 70 میلیون)،000 تن).
• کشتی های کانتینری:این کشتی ها برای بارگذاری کانتینرهای کارآمد بهینه شده اند و GT و DWT متعادل را حفظ می کنند که با توجه به اندازه و مشخصات طراحی متفاوت است.
• حمل کننده های خودرو:به دلیل نیاز به فضای گسترده برای اتومبیل ها، این کشتی ها GT بالا را ثبت می کنند اما به دلیل وزن سبک وسایل نقلیه، وزن نسبتا کم دارند.
• کشتی های مسافرتی:تمرکز بر اقامتگاه های راحت و مناطق عمومی، کشتی های کروز و کشتی ها به طور معمول اندازه گیری GT بالا با DWT نسبتا محدود را نشان می دهند.

این مقایسه ها به وضوح تفاوت بین تن ناخالص و تن وزن مرده در انواع مختلف کشتی را نشان می دهد.این دانش نه تنها درک عملیات دریایی را افزایش می دهد بلکه مشاهدات آگاهانه تری را در مورد اندازه و توانایی کشتی ها در زندگی روزمره امکان پذیر می کند.

دفعه بعد که یک کشتی عظیم را می بینید، در نظر بگیرید که GT و DWT آن را تخمین بزنید، ممکن است درک جدیدی از دنیای جذاب حمل و نقل دریایی به دست آورید.